Wat is pijn?

Hoe beschrijf je aan iemand hoeveel pijn je hebt? Want mijn pijn is niet dezelfde als jouw pijn, juist? Iedereen ervaart pijn toch anders? Iedereen heeft toch een andere pijngrens?

Onlangs moest ik naar de adviserende geneesheer van de CM. Het is een nieuwe dokteres, in het verleden ging ik bij iemand anders.

  • De dokteres vraagt: Waarom ben je op ziekte-uitkering gezet?
  • Ik: Door een zware terugval van mijn fibromyalgie en CVS.
  • Dokter: Waar heb je het meeste last van?
  • Ik: Van hevige pijnen en vermoeidheid
  • Dokter: Hoeveel pijn heb je?
  • Ik: heel veel pijn, de pijn is bijna ondraaglijk. Ik slaap om geen pijn te voelen en dan nog wordt ik wakker van de pijn. Mijn spier hebben constant krampen, ze lijden een leven op zich zelf.
  • Dokter: oké, ga je het einde van de maand terug werken?
  • Ik: Sorry mevrouw, maar hoe graag ik ook werk, dat is op dit moment en de nabije toekomst onmogelijk door de pijn. Ik wil echt wel, maar ik kan het nu niet.
  • Dokter: dat begrijp ik, maar je moet toch zo snel mogelijk aan het werk.

Nu vraag ik mij af, hoe leg je aan iemand uit hoeveel pijn je hebt, en wat voor een impact dat heeft op je leven?

Als je in Google in typt “Wat is pijn?” krijg je verschillende linken met uitleg over pijn. Wat het is, welke soorten er zijn, hoe je het kan meten, …

  1. Met mijn cvs, fibromyalgie en migraine met aura val ik onder de noemer chronische pijn. Dat is een feit.
  2. Met pijn leer je leven. Dat is ook een feit.
  3. Mijn pijn is er elke dag, soms een beetje, soms heel veel.

Volgens de gezichtjes-meter val ik onder het laatste gezichtje. Op een schaal van 1 tot 10, heb ik een 10 aan pijn.

Ik heb leren leven met dagelijks pijn hebben (steken, snijdende, scherpe, … pijn) in armen, benen, nek, schouders, voeten, handen, kortom heel mijn lichaam. Als je iets dagelijks hebt word je eraan gewoon. Dus mijn pijnniveau voor dagelijkse pijn is hogere dan bij de doorsnee mens. Als ik die pijn moet aanduiden op een schaal van 1 tot 10, zit mijn dagelijkse pijn op een 8.

Dan zijn er dagen bij dat mijn pijn-schaal naar 10 gaat. Als ik mij fysiek heb ingespannen, als ik geconcentreerd bezig ben, als ik gevallen ben, als er iets ontstoken is, als het weer wisselt, …

In aanloop naar mijn terugval, in de 4 jaren dat ik gewerkt heb stijgt mijn dagelijkse pijn naar een constante 11. En mijn energieniveaus daalt en daalt maar.

Dan kom ik op het punt dat mijn lichaam volledig weigert van te functioneren. Het doet niks meer. Het punt waarop ik mijn terugval heb, heel duidelijk naar buiten gebracht door mijn lichaam.

Nu ben ik op het punt dat mijn pijn ondraaglijk word. Ik kruip van de pijn, ik ween van de pijn, pijnstillers zijn gestopt om te werken, ik ben gewoon op. Ik heb nog net genoeg energie om op te staan, te eten , dat is het.

De specialist zegt ik heb een nieuwe pil waarmee je een gunstig effect hebt op je pijn. In mijn hoofd gaat het van Joepie, misschien helpt het. Met een beetje verbetering ben ik al blij. Langs de buitenkant zie je niks, mijn lichaam kan geen juich reactie meer uitbrengen.

Cymbalta helpt effectief, het neemt de ergste pijn weg. Mijn dag wordt langer. Ik kan opstaan, eten en een beetje puzzelen.

Maar werken dat zit er lang nog niet in. Ik heb nog steeds een +15 ofzo op de pijn-schaal. En op dat werken is de adviserende geneesheer van de CM alleen maar gericht.

Ze begrijpt mijn pijn niet (of het niet proberen te begrijpen). Dan moet ik met het beetje energie dat ik gewonnen had gaan vechten om mijn recht op een ziekte- uitkering te behouden. En daar wordt ik dan terug futloos van.

Dus hoe leg ik uit hoeveel pijn ik heb en wat voor een impact dat heeft op mijn leven?

Groetjes